یا علی گفتیم تا خدا قدرت روزه گرفتنو بهمون بده.

یا علی گفتیم تا شاید ما هم توی این مهمانی خدا یه کاری کرده باشیم.

یا علی گفتیم تا شاید خدا از ما این روزه ها رو قبول کنه.

یا علی گفتیم که تنها نباشیم

یا علی گفتیم که کوله باری از غم نباشیم.

یا علی گفتیم که در مجلس احیاً ماه رمضان  بی کس و تنها نباشیم.

ذکر یا علی ذکری که هر کس این ذکرو بگه احساس تنهایی نمیکنه.

باز هم یک سال گذشت و دوباره ماه پر برکت رمضان اومد.

امسال هم مثل هر سال، ماه مبارک رمضان با ذکر یا علی تو سینه های ما اومده.

میدونین چرا ماه  رمضان اینقدر پر برکته؟

به خاطر اینکه صاحب این ماه عزیز کسی که اینقدر مهربان و خوبه که هرکسی می تونه سر سفرش بشینه

و افطار کنه. صاحب این ماه کسی نیست جز خود خدایی که منو شما رو آفرید.

خدایی که توی این ماه همه ی ما رو پناه میده و همه ی ما رو به یه مهمونی عزیز دعوت میکنه.

پس همه یه یا علی بگین تا که عشق آغاز بشه، اونم عشقی که هیچ وقت پایان ندشته باشه.

یا علی

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386ساعت 13:42 توسط محسن رحمانی| |